Αναζητήστε στην Πύλη

Σύνθετη αναζήτηση
 
Αρχική 16 Σεπτεμβρίου 2019
Πολιτισμός Προσωπικότητες Ανατολική Μακεδονία και Θράκη

Ήχοι - Βίντεο
Δεν υπάρχουν αρχεία ήχου και βίντεο.

Σχετικοί Σύνδεσμοι
Δεν υπάρχουν σχετικοί σύνδεσμοι.

Άλλα Αρχεία
Δεν υπάρχουν αρχεία.
Συντεταγμένες Στοιχείου
Δεν έχουν καταχωρηθεί.       
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Αρχαιολογία
Αρχιτεκτονική
Ιστορία
Μυθολογία
Θρησκεία
Λαογραφία - Ήθη / Έθιμα
Προσωπικότητες
Σπήλαια
Μουσεία
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ
Ανατολική Μακεδονία και Θράκη
Νομός Δράμας
Προσωπικότητες: ΥΠΟΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Ολες οι κατηγορίες
Δεν υπάρχουν υποκατηγορίες στη Θεματική Κατηγορία που επιλέξατε.

25/02/2008
Κώστας Βάρναλης 1883 – 1974

Ε. Δημητριάδου - Εφραιμίδου
Πηγή: Ι.Π.Ε.Τ.
© Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης
προεπισκόπηση εκτύπωσης

Η ζωή του
Ο Κ. Βάρναλης, Θρακικής καταγωγής, είναι μια από τις πιο ισχυρές προσωπικότητες των γραμμάτων μας, με αξιόλογη συμβολή στην ποίηση, την πεζογραφία και την κριτική. Λυρικός, τολμηρός, καυστικός, αισθησιακός, διονυσικός και έντονα ανατρεπτικός, αγωνίστηκε με τη δύναμη του λόγου του, να γεφυρώσει αποστάσεις και να εξομαλύνει ανθρώπινες και κοινωνικές αντιθέσεις. Αν και ριζοσπαστικός στις ιδέες, κατάφερε μέσα από τη γλώσσα και την αρχαιογνωσία του, να κρατήσει την παράδοση και την Ελληνικότητα στην τέχνη του (βλ. Βιβλιογραφία).

Γεννήθηκε το 1883 στον Πύργο της Βουλγαρίας, (τότε Βόρεια Θράκη, Ανατολική Ρωμυλία). Ύστερα από τις σπουδές του στην Αστική Σχολή του Πύργου, συνέχισε στα Ζαρίφεια Διδασκαλεία της Φιλιππούπολης. Το 1902 ήρθε με υποτροφία στην Αθήνα και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών απ’ όπου αποφοίτησε το 1908.

Δάσκαλος στην αρχή της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας σε Ελληνικά σχολεία της Β. Θράκης και καθηγητής σε γυμνάσια των Αθηνών της Ανωτάτης Παιδαγωγικής Ακαδημίας αργότερα.

Παράλληλα, ήδη από το 1911 δημοσίευε λογοτεχνική δουλεία, μεταφράσεις αρχαίων και συνεργασίες σε περιοδικά με κριτικές και αισθητικές μελέτες.

Το 1919, με κρατική υποτροφία, έφυγε στο Παρίσι και σπούδασε Νεοελληνική φιλολογία και αισθητική. Εκεί μέσα στο κλίμα της απογοήτευσης που προκάλεσε ο Ά Παγκόσμιος πόλεμος, δέχτηκε το διαλεκτικό υλισμό και τη μαρξιστική ιδεολογία. Τότε γράφτηκαν και τα δύο μεγάλα συνθετικά του ποιήματα «Το φώς που καίει» 1922 με το ψευδώνυμο Δήμος Τανάλιας το οποίο εκδόθηκε στην Αλεξάνδρεια και το «Σκλάβοι πολιορκημένοι» το 1927, όταν ξαναέφυγε στο Παρίσι, αφού είχε απολυθεί οριστικά από το Δημόσιο, λόγω των ιδεολογικών του πεποιθήσεων. Στα επόμενα χρόνια της ζωής του εργάστηκε σαν δημοσιογράφος και χρονογράφος σε εφημερίδες και περιοδικά.

Το 1935 εξοργίστηκε στον Άη Στράτη και στη Μυτιλήνη. Το 1959 τιμήθηκε με το βραβείο Λένιν της Ειρήνης και στις 19 Δεκέμβρη 1974 πέθανε σε ηλικία 91 ετών, την ίδια ώρα που γινόταν σε θέατρο τιμητική εκδήλωση για το έργο του, ευτυχισμένος γιατί είχε πέσει η δικτατορία και το έργο του είχε αναγνωρισθεί.

Το έργο του

Ποίηση:
1. Κηρήθρες, 1905
2. Προσκυνητής, 1919
3. Το φως που καίει, 1922
4. Σκλάβοι πολιορκημένοι, 1927
5. Ποιητικά, 1956 (Επιλογή από το δημοσιευμένο έργο του)
6. Ελεύθερος κόσμος, 1965
7. Οργή Λαού, 1975

Θέατρο: Άτταλος ο Τρίτος, 1972
Πεζογραφία:
1. Ο Λαός των Μουνούχων, 1923
2. Η Αληθινή απολογία του Σωκράτη, 1931
3. Ζωντανοί άνθρωποι, 1939
4. Ημερολόγιο της Πηνελόπης, 1946
5. Διχτάτορες, 1956
6. Άνθρωποι, 1968
7. Φιλολογικά Απομνημονεύματα, 1980

Μελέτες – Κριτικές:
1. Ο Σολωμός χωρίς Μεταφυσική, 1925
2. Σολωμικά, 1957
3. Αισθητικά – Κριτικά Α΄ - Β΄, 1958

Μεταφράσεις:
1. Αριστοφάνη: Ιππείς, Νεφέλες, Ειρήνη, Λυσιστράτη, Εκκλησιάζουσες, Πλούτος, Βάτραχοι
2. Ευριπίδη: Ιππόλυτος, Τρωαδίτισσες, Ηρακλής Μαινόμενος, Ηρακλείδες
3. Σοφοκλής: Αίας.
4. Ξενοφώντας: Απομνημονεύματα
Καθώς επίσης και μεταφράσεις Μολιέρου, Θερβάνι, Φλομπέρ και Βιλντράκ.

Βιβλιογραφία

1. Α. Αργυρίου: Τάσεις της κριτικής σκέψης στο Μεσοπόλεμο, στον τόμο Η κριτική στη Νεότερη Ελλάδα 1981.
2. Α. Αργυρίου: Προϋποθέσεις για τη μελέτη του ποιητικού έργο του Βάρναλη, τομ. 35
3. Μ. Αυγέρης: Κριτικά – Αισθητικά, Αθήνα 1980.
4. Γ. Βαλέτας: Η ζωή και το έργο του Βάρναλη, Αιολικά γράμματα, 87 και ΑΙ.ΓΡ. 81,13,82,33.
5. Β. Βαρίκας: Κ. Βάρναλης – Καρυωτάκης. Πλέθρον Αθήνα 1978.
6. Γ. Βελούδης: Προτάσεις, Κέδρος, Αθήνα 1981.
7. M. Vitti: Η Γενιά του Τριάντα. Ερμής, Αθήνα 1982.
8. Τ. Βουρνάς: Τα πενήντα χρόνια του Βάρναλη. Δοκήμια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και ιστορίας, 1956
9. Τ. Βουρνάς: Κ. Βάρναλη. Το πνευματικό και το ανθρώπινο πορτραίτο του, περ. Διαβάζω, τ. 21.
10. Σπ. Γκίνης: Κ. Βάρναλης. Ιδεολογία και Αισθητική. Γλάρος, Αθήνα 1982.
11. Κ. Θρακιώτης: «Κ. Βάρναλης, θεώρηση του έργου του», περ. Δελτίο της Πανελλήνιας Πολιτιστικής κίνησης, τ. 7.
12. Α Καραντώνης: Φυσιογνωμίες, σειρά Β. Αθήνα 1977.
13. Μαν. Λαμπρίδης: Η ταξική συνείδηση στο έργο του Κ. Βάρναλη, Ύψιλον, 1982
14. Γερ. Λυκιαρδόπουλος: Αναφορές, Έρασμος, Αθήνα 1979.
15. Μ. Λυγίζος: Τομή στο σύγχρονο θέατρο, 1975 σελ 103-109 αναφορά στο έργο «Άτταλος Γ», Θουκυδίδης, Αθήνα 1986.
16. Θ. Μουσόπουλος: Κώστας Βάρναλης: Ο κλασικός της ρωμιοσύνης.
17. Μ.Μ Παπαϊωάννου: Ο μεγάλος Βάρναλης. Κέδρος, Αθήνα 1982
18. Κλ. Παράσχος: «Σύγχρονοι Έλληνες Λογοτέχνες: Κ. Βάρναλης» περ. Αναγέννηση, τ. 2, 1927.
19. Κ. Στεργιόπουλος: «Η πνευματική παρουσία και ποίηση του Βάρναλη» στο περιδιαβάζοντας, τομ. Α. Κεδρος, Αθήνα 1982.
20. Περ. Νέοι Πρωτοπόροι, αρ 2. 1935 ( Ιδιαίτερα το άρθρο του Δ. Γληνού).